Rendez-vous met goede vriend

Rendez-vous

Een hard motorgeluid knalt de tuin in en ik kijk vanuit mijn receptenboek naar buiten. Wat is dat, het was net zo lekker rustig, nu iedereen naar werk en school is.
Ik zit in mijn lange streepjesjurk en slippers aan de lange houten keukentafel en zie hoe de motorrijder zijn helm afdoet en mijn grindpad oploopt. Stomverbaasd kijk ik naar het gezicht van een oude jeugdvriend.
Er schiet gelijk van alles door mijn hoofd wat met opruimen te maken heeft en gooi snel onze kat van tafel. Normaal stoor ik mij daar niet aan en zat net nog erg te genieten van zijn gesnor en lieve bekje in de ochtendzon, maar nu doe ik even net of ik netjes ben en zwaai de deur open voor de volwassen versie van een piepklein schattig schooljongetje van vroeger.
Tweeëndertig jaar geleden kwam hij bij ons in de klas op onze dorpsschool met kleine klassen. Een gevoelig klein ventje met een te lange blonde pony voor zijn ogen.
Nu naar binnengelopen, de keuken in een twee meter lange man in motorpak.
Tsjonge, dat is wel even wat anders. Maar ja, zoiets denkt hij natuurlijk ook op dat moment.
Daar heb je Mascha, niet meer zo slank en rank als toen, ik wéét dat hij dat denkt en van schrik, dat ik geen crashdieet heb gevolgd de laatste tijd, hou ik mijn adem in. “O shoot, waarom hou ik toch altijd van lekkere dingen koken!”
Aan de andere kant, ik kan daar nu op dit moment toch niets meer aan doen.
Ik sta al veertien jaar lang in pannen te roeren en probeer twee jongens groot te krijgen en tevreden te houden en ben getrouwd met mijn man, die ook niet vies is van een goede maaltijd.
Meestal ben ik heel trots op hoe “mijn jongens”eten, maar nu weet ik het eventjes niet meer en wil ik zo dun als een satéstokje zijn.

“Weet je nog, dat we samen op stijldansen zaten?”
“Ja hoor, was leuk hè, hoe oud waren we, veertien, vijftien zoiets?”
“We hebben zelfs prijzen gewonnen met Latin.”
“Ja, niet te geloven, maar het was echt hè “
“Ik kan er nu niets meer van hoor”
“Ik ook niet, wanneer doe je die stijldansen nou, toch helemaal nooit!”

Ik ben hier niet op voorbereid, maar voel me toch vereerd, dat hij mij helemaal komt opzoeken op de motor, helemaal vanuit Ommen, dat is toch ook niet echt naast de deur.

“Hoe kom je aan de motor?”
“Het is een aprilla, heb ik van mijn vader gekregen”
“Wat een geluid komt eruit zeg, oorverdovend”
“Jahaa”(laat de motor nog wat extra brullen)

We praten nog wat aan de keukentafel over ditjes en datjes, kinderen, trouwen, scheiden en hoe hij een motorongeluk ternauwernood heeft overleeft, tjee ik wist van niks.
En over mij en mijn overleden zusje waar hij wel wat over gehoord had. Hij luistert aandachtig naar wat ik daar allemaal over te vertellen heb. Jee, dat noem ik nou nog eens een echte vriend. Eentje die er is, in time of need. Daar kan ik zelf nog een hoop van leren en neem mezelf op dat moment stellig voor, ook een goede vriend( in) terug te zijn!

One thought on “Rendez-vous met goede vriend

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s